همه روزهای زندگی ام

امروز: اولین روز از 34 امین سال!

33 ساله شدم !‌سی و سه سااااال!‌خیلیه، خیلی! 10 سال اخیر چقدر عجیب و غریب بود. در واقع به نظر من مهمترین دوره ی زندگی آدم 20 تا 30 سالگیه ، دوره ی کاشتن همه چیز برای آینده !‌همیشه فکر می کردم 33 سالگی سن غریبی است، یه جایی است مثل نوجوانی !‌که هنوز بین کودکی و بزرگسالی تاب می خوری، الان، این دوره ی 30 تا 40 هم یجورایی همون طور است، بین خامی 20 سالگی و پختگی 40 سالگی معلقی ! باید هی کاشته های 20 سالگی رو درو کنی و در عین حال جدی تر بکاری برای 40 سالگی ات. مسئول تر می شوی و صبور تر و تازه شاید می فهمی که کارت درست است و اعتراضت بجاست و شیوه ات برای زندگی خودت مناسب است! (یا نیست، به هرحال همین که می فهمی خیلی خوب است). خویشتن پذیری ات زیاد می شود و خودت و خانواده ات را همینطوری که هستند دوست داری و ... . و وقتی به آینده فکر می کنی، قبل از خودت به کودکت فکر می کنی، و اونوقت دیگه چه اهمیت داره که سالها دارند زود می گذرند...

تولد امسال با کیک سورپرایز جالب انگیزم، با هدیه ی فوق العاده زیبایی که گرفتم، با دوستانم در شرکت و هدیه ی قشنگشون، با پیامهای تلفنی و تلگرامی و فیس بوکی عزیزانی که ازشون دورم، با خانواده ام، با سلامتی و امنیت و آرامش گذشت. خدایا ممنونم بخاطر همه چیز... .

+نوشته شده در یکشنبه ۱ آذر ۱۳٩٤ساعت۱۱:۱۳ ‎ب.ظتوسط ستاره | نظرات ()